این فضاپیمای ناسا در راه انبوهی از سیارک های مرموز مشتری است

لوسی تصاویر سیاه و سفید و رنگی می گیرد و از یک شکاف پرتو الماس برای تابش نور مادون قرمز دور سیارک ها برای اندازه گیری دمای آنها و تهیه نقشه از سطح آنها استفاده می کند. همچنین اندازه گیری های دیگر را هنگام پرواز جمع آوری می کند. این داده ها می تواند به دانشمندان در درک چگونگی شکل گیری سیارات کمک کند.

سارا دادسون-رابینسون ، استادیار فیزیک و نجوم در دانشگاه دلاویر ، می گوید لوسی می تواند یک محدوده زمانی قطعی برای نه تنها ارائه دهد. چه زمانی سیارات در ابتدا شکل گرفته اند ، اما جایی که.

او می گوید: “اگر بتوانید هنگام شکل گیری سیارک های تروا ناخن بگیرید ، اطلاعاتی در مورد زمان شکل گیری مشتری دارید و می توانید س askingالاتی مانند” مشتری در منظومه شمسی کجا رفت؟ ” “چون همیشه جایی نبود که الان هست. در حال حرکت است. “

و برای تعیین سن سیارک ها ، فضاپیما به دنبال دهانه های سطحی است که شاید بزرگتر از یک زمین فوتبال نباشند.

“[The Trojans] تقریباً به اندازه برخی دیگر از سیارک هایی که به ما نزدیکتر هستند برخورد و شکست نکرده اند. ” “ما به طور بالقوه به برخی از این سیارک ها نگاهی می اندازیم مانند آنها کمی بعد از شکل گیری آنها.”

لوسی در سفر 4 میلیارد مایل خود ، سه کمک گرانشی از زمین دریافت می کند که شامل استفاده از نیروی گرانشی این سیاره برای تغییر مسیر فضاپیما بدون کاهش منابع آن می شود. کورالی آدام ، معاون تیم ناوبری در مأموریت لوسی ، می گوید که هر حرکت باعث افزایش سرعت فضاپیما از 200 مایل در ساعت به بیش از 11000 مایل در ساعت می شود.

پست های جدید  مراکز خرید لباس زنانه در تهران

آدام در جریان یک نشست خبری مهندسی که در 14 اکتبر نیز برگزار شد ، گفت: “اگر این کمک گرانشی زمین نبود ، پنج برابر سوخت – یا سه تن متریک – برای رسیدن به هدف لوسی طول می کشید ، که ماموریت را غیر ممکن می کند.”

ماموریت لوسی در سال 2033 به پایان می رسد ، اما برخی از مقامات ناسا از قبل اطمینان دارند که فضاپیما بسیار بیشتر دوام خواهد آورد. آدام گفت: “مقدار زیادی سوخت در کشتی باقی خواهد ماند.” “پس از برخورد نهایی با سیارک های دوتایی ، تا زمانی که فضاپیما سالم است ، ما قصد داریم به ناسا پیشنهاد دهیم که یک مأموریت گسترده و کاوش تروجان های بیشتر را انجام دهد.”

سایت خبری باسیت