این داستان واقعی پایگاه های اطلاعاتی بیومتریک افغانستان است که به دست طالبان واگذار شده است

بر اساس کتاب ژاکوبسن ، AABIS تا سال 2012 80 درصد جمعیت افغانستان یا تقریباً 25 میلیون نفر را تحت پوشش خود قرار داده است. در حالی که هیچ اطلاعات عمومی در مورد تعداد سوابق این پایگاه داده در دسترس نیست و نه پیمانکار مدیریت پایگاه داده و نه مقامات وزارت دفاع ایالات متحده به درخواست اظهار نظر پاسخ نداده اند ، یک رقم تأیید نشده از مشخصات LinkedIn در ایالات متحده مدیر برنامه آن را در 8.1 میلیون رکورد قرار می دهد.

دولت سابق افغانستان از AABIS به طرق مختلف استفاده می کرد. درخواست برای مشاغل و نقش های دولتی در اکثر پروژه ها نیاز به بررسی بیومتریک از سیستم وزارت امور خارجه داشت تا اطمینان حاصل شود که متقاضیان سابقه جنایی یا تروریستی ندارند. بررسی بیومتریک برای گذرنامه ، شناسنامه ملی و گواهینامه رانندگی و همچنین ثبت نام در آزمون ورودی کالج کشور مورد نیاز بود.

پایگاه داده دیگری ، کمی کوچکتر از AABIS ، به “e-tazkira” ، کارت ملی الکترونیکی کشور متصل شد. بر اساس گزارش اداره آمار و اطلاعات ملی ، تا زمان سقوط دولت ، تقریباً 6.2 میلیون برنامه در حال انجام بود ، هرچند مشخص نیست که چند متقاضی قبلاً داده های بیومتریک ارائه کرده اند.

بیومتریک همچنین توسط سایر ادارات دولتی نیز مورد استفاده قرار گرفته است. کمیسیون مستقل انتخابات از اسکنرهای بیومتریک در تلاش برای جلوگیری از تقلب در رای دهندگان در طول انتخابات پارلمانی 2019 استفاده کرد که نتایج مشکوکی داشت. در سال 2020 ، وزارت صنایع و بازرگانی اعلام کرد که بیومتریک را از کسانی که در حال ثبت مشاغل جدید هستند جمع آوری می کند.

پست های جدید  تیونینگ پراید 93 - صفحه 15 - تیونینگ تاک

علیرغم کثرت سیستم ها ، آنها هرگز به طور کامل به یکدیگر متصل نبودند. حسابرسی اوت 2019 توسط ایالات متحده نشان داد که علی رغم 38 میلیون دلار هزینه شده تا به امروز ، APPS بسیاری از اهداف خود را برآورده نکرده است: بیومتریک هنوز مستقیماً در پرونده های پرسنلی خود ادغام نشده است ، بلکه فقط با شماره بیومتریک منحصر به فرد مرتبط شده است. همچنین این سیستم به طور مستقیم به سایر سیستم های رایانه ای دولت افغانستان ، مانند وزارت مالیه ، که حقوق را ارسال می کرد ، متصل نشد. ممیزی گفت که APPS همچنان به فرایندهای دستی ورود داده ها متکی است ، که امکان خطای انسانی یا دستکاری را فراهم می کند.

یک مسئله جهانی

افغانستان تنها کشوری نیست که از بیومتریک استفاده می کند. بسیاری از کشورها نگران به اصطلاح “ذینفعان شبح” هستند-هویت جعلی که برای جمع آوری غیرقانونی حقوق یا سایر وجوه استفاده می شود. آمبا کاک ، مدیر سیاست ها و برنامه های جهانی در موسسه AI Now و متخصص حقوقی در سیستم های بیومتریک ، می گوید: جلوگیری از چنین تقلبی یک توجیه رایج برای سیستم های بیومتریک است.

“رنگ آمیزی این کار واقعاً آسان است [APPS] استثنایی است ، “می گوید کاک ، که کتابی را در زمینه سیاست های بیومتریک جهانی تدوین کرده است. به نظر می رسد پیوستگی زیادی با تجربیات جهانی در زمینه بیومتریک دارد.

“شناسه بیومتریک به عنوان تنها وسیله کارآمد برای شناسایی قانونی … دارای اشکال و کمی خطرناک است.”

امبر کاک ، AI Now

به طور گسترده ای شناخته شده است که داشتن اسناد هویت قانونی یک حق است ، اما “مخلوط کردن شناسه بیومتریک به عنوان تنها وسیله کارآمد برای شناسایی قانونی” ، “ناقص و کمی خطرناک است”.

پست های جدید  جراحی لیفت شقیقه چیست و چگونه انجام می شود؟

کاک س questionsال می کند که آیا بیومتریک-به جای اصلاح سیاست-راه حل مناسبی برای تقلب است و می افزاید که اغلب “مبتنی بر شواهد” نیست.

اما عمدتا ناشی از اهداف نظامی ایالات متحده و بودجه بین المللی ، گسترش چنین فناوری هایی در افغانستان تهاجمی بوده است. حتی اگر APPS و دیگر پایگاه های داده هنوز به سطح عملکرد مورد نظر خود نرسیده باشند ، هنوز حاوی ترابایت اطلاعات زیادی در مورد شهروندان افغان است که طالبان می توانند آنها را استخراج کنند.

“تسلط هویت” – اما توسط چه کسی؟

هشدار فزاینده در مورد دستگاه های بیومتریک و پایگاه های داده باقی مانده ، و مجموعه داده های دیگر درباره زندگی عادی در افغانستان ، جمع آوری داده های حساس مردم را در دو هفته بین ورود طالبان به کابل و خروج رسمی نیروهای آمریکایی متوقف نکرده است. به

این بار ، داده ها عمدتا توسط داوطلبان خوب در فرم ها و صفحات گسترده ناامن Google جمع آوری می شوند ، و یا تأکید می کنند که درس های امنیت داده ها هنوز آموخته نشده است یا باید توسط هر گروه درگیر مجدداً آموخته شود.

سینگ می گوید به موضوع آنچه در طول درگیری ها یا فروپاشی دولت روی داده ها می افتد باید بیشتر توجه شود. او می گوید: “ما آن را جدی نمی گیریم.”

کاک ، محقق حقوق بیومتریک ، پیشنهاد می کند که بهترین راه برای محافظت از داده های حساس در واقع این است که “این نوع از [data] زیرساخت ها … در وهله اول ساخته نشده بودند. “

پست های جدید  درک ذهن | بررسی فناوری MIT

برای جاکوبسن ، نویسنده و روزنامه نگار ، کنایه آمیز است که وسواس وزارت دفاع در استفاده از داده ها برای تعیین هویت در واقع به طالبان در دستیابی به نسخه خاص خود از تسلط هویت کمک کند. او می گوید: “این ترس از کاری است که طالبان انجام می دهند.”

در نهایت ، برخی از کارشناسان می گویند که این واقعیت که پایگاه های اطلاعاتی دولت افغانستان چندان قابل همکاری نبوده اند ، در صورت تلاش طالبان برای استفاده از داده ها ، در واقع یک نعمت نجات بخش خواهد بود. دان گرازیر ، جانباز که در گروه نظارت بر پروژه نظارت بر دولت کار می کند ، از طریق ایمیل می گوید: “من گمان می کنم که APPS هنوز به خوبی کار نمی کند ، که احتمالاً با توجه به رویدادهای اخیر چیز خوبی است.”

اما برای کسانی که در پایگاه داده APPS متصل هستند ، که ممکن است اکنون خود یا اعضای خانواده خود را تحت تعقیب طالبان ببینند ، این کمتر کنایه آمیز است و بیشتر خیانت است.

یکی از افراد آشنا با این سیستم می گوید: “ارتش افغانستان به شرکای بین المللی خود ، از جمله و رهبری ایالات متحده ، برای ساخت چنین سیستمی اعتماد کرد.” “و اکنون این پایگاه داده به عنوان پایگاه داده مورد استفاده قرار می گیرد [new] سلاح دولت “

سایت خبری باسیت