از بین بردن سه فرض رایج استراتژی ابر

فضای ابری همه جا وجود دارد: طبق گفته گارتنر، پیش‌بینی می‌شود که هزینه‌های خدمات ابری عمومی در سال 2021 به 396 میلیارد دلار برسد و در سال 2022 با رشد 21.7 درصدی به 482 میلیارد دلار برسد. از کمتر از 17 درصد در سال 2021.

اما شرکت‌ها تا چه اندازه مزایای بالقوه ابر و محدودیت‌های احتمالی را در هنگام تلاش برای مهاجرت درک می‌کنند؟ در یک چشم‌انداز پیچیده و در حال تکامل، پیشنهادات فعلی توسط بازیگران اصلی ابر ممکن است ترکیب مهمی از انعطاف‌پذیری و کنترلی را که سازمان‌های امروزی انتظار دارند، اجازه ندهد. در همان زمان، همانطور که شرکت‌ها در مسیر تحول دیجیتال پیش می‌روند، تعداد برنامه‌های کاربردی سازمانی که آنها استفاده می‌کنند در هر بخش در حال افزایش است.

این بدان معناست که شرکت‌ها ممکن است نیاز به بازنگری و ارزیابی مجدد مفروضات رایج استراتژی ابری و همچنین تجدید نظر در برخی از تصمیمات سرمایه‌گذاری خود داشته باشند. برای مثال، شرکت‌ها ممکن است به‌طور فزاینده‌ای مایل نباشند در استفاده از نرم‌افزار یک شرکت قفل شوند و بیشتر و بیشتر از نرم‌افزار منبع باز استفاده می‌کنند. تعداد فزاینده‌ای از خدمات نرم‌افزار ابری با تخصص منبع باز، جایگزین‌های رقابتی برای پورتفولیوهای اختصاصی شرکت‌های زیرساخت ابری عمومی ارائه می‌دهند.

در نتیجه، شکل خدمات ابری – و مسائلی که سازمان ها باید در نظر بگیرند – در حال تغییر است. در اینجا، به مفروضات رایج در مورد استراتژی ابری و آنچه که سازمان ها باید برای بهره مندی کامل از مزایای ابر در نظر بگیرند، می پردازیم.

فرض: مهاجرت به فضای ابری باعث کاهش هزینه ها و افزایش امنیت می شود

دو مورد از بزرگ‌ترین استدلال‌ها برای مهاجرت به فضای ابری، فرصت کاهش هزینه‌های کلی فناوری اطلاعات و استفاده از کنترل‌های امنیتی بهتر است. با این حال، در حالی که پتانسیل برای صرفه جویی در هزینه وجود دارد، در بسیاری از موارد، سازمان ها برای راحتی بیشتر هزینه می پردازند و هزینه ها ممکن است انباشته شود. به عنوان مثال، سرویس‌های ابری خارج از جعبه معمولاً گران‌تر از زیرساخت‌های خود میزبانی و داخلی هستند، اگر مانند زیرساخت‌های قدیمی فناوری اطلاعات مدیریت شوند. در فضای ابری، شرکت‌ها بهای انعطاف‌پذیری را برای تأمین سریع، عدم تأمین و مقیاس می‌پردازند و این فرصت را دارند که از این انعطاف‌پذیری برای کاهش هزینه‌ها استفاده کنند.

پست های جدید  فرانسیس هاوگن می گوید الگوریتم های فیس بوک خطرناک هستند. در اینجا دلیل آن است.

این منجر به بازگشت ابری شده است: در سال 2019، IDC پیش‌بینی کرد که تا 50 درصد از حجم کاری ابر عمومی به زیرساخت‌های داخلی یا ابر خصوصی بازگردانده می‌شود تا از بهترین گزینه برای بارهای کاری خاص استفاده شود.

تا آنجا که امنیت، ابر ممکن است کنترل‌های پیچیده‌تری داشته باشد که پیاده‌سازی آن‌ها آسان‌تر از زیرساخت‌های داخلی است. با این حال، ماهیت غیرمتمرکز ابر عمومی ممکن است موقعیت امنیتی پیچیده تری را ایجاد کند – وضعیتی که سازمان ممکن است کنترل کافی بر روی آن نداشته باشد. نظرسنجی اخیر IDC نشان داد که تقریباً هر شرکتی نوعی نقض داده های ابری را تجربه کرده است. این بدان معناست که شرکت ها باید اهداف محیط امنیت فناوری اطلاعات خود را در هر بخش از پشته ابری در نظر بگیرند و ارزیابی کنند.

فرض: چسبیدن به یک ارائه دهنده ابر برای تجارت بهترین است

اگرچه ممکن است راحت باشد، بسیاری از سازمان‌های سطح سازمانی متوجه می‌شوند که مدل جعبه استاندارد یک ارائه‌دهنده بزرگ ابر نیازهای انعطاف‌پذیری آن را برآورده نمی‌کند. سازمان‌های پیشرفته فناوری اطلاعات می‌توانند فرصت‌هایی را برای بهینه‌سازی هزینه و زمان عرضه به بازار با جابجایی انعطاف‌پذیر بار کاری بین ارائه‌دهندگان ابری و بین ابر و داخلی پیدا کنند.

همچنین درک این نکته مهم است که «ارائه‌دهنده ابر» به سه فروشنده بزرگ زیرساخت‌های ابری محدود نمی‌شود – با گذشت زمان، ISV‌های بیشتری به خودی خود به ارائه‌دهندگان ابری تبدیل می‌شوند. به عنوان مثال، یک کاربر پایگاه داده پیشرفته ممکن است به عملکرد بالا، رفتار پیچیده و پیکربندی‌های پیشرفته که در پیشنهادات مدیریت شده ارائه‌دهنده ابر موجود نیست، تکیه کند. علاوه بر این، اگر آن کاربر پایگاه داده پیشرفته از یک پایگاه داده منبع باز مانند PostgreSQL استفاده کند، احتمالاً مایل است که آن ناحیه از پشته خود توسط ارائه دهنده ای که در هسته یک شرکت پایگاه داده است، سرویس شود، نه یک شرکت زیرساخت که صدها برنامه کاربردی دیگر را مدیریت می کند و خدمات. امروزه، به لطف گرایش به جداسازی خدمات ابری، سازمان ها می توانند کنترل بیشتری بر روی استقرار پایگاه داده خود در فضای ابری به دست آورند.

پست های جدید  جدید ترین بازی های اندروید ۲۰۲۱ - جدیدترین بازی های گوشی در سبک های متفاوت

در نهایت، در حالی که معماری‌های ترکیبی می‌توانند هزینه‌ها را کاهش داده و انعطاف‌پذیری را افزایش دهند، ماهیت داده محوری شرکت‌ها امروزه چالش‌های بیشتری را به همراه دارد. انتقال داده‌ها و پایگاه‌های داده دشوار و زمان‌بر است و رها کردن و عقب‌نشینی از سرویس‌های داده ابری اختصاصی می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. فروشندگان مستقل ابری می‌توانند با جدا کردن خدمات ارائه‌دهنده ابری، که آزادی و انعطاف‌پذیری را از طریق یک رویکرد ابری ناشناس فراهم می‌کند، صرفه‌جویی در هزینه را تسهیل کنند.

فرض: ابر یک منظره بالغ است که تغییر نخواهد کرد

فضای ابری یکی از سریع‌ترین حوزه‌های در حال رشد هزینه‌های فناوری اطلاعات در سراسر صنایع است. اما در حالی که مطالعات نشان می‌دهد که 92 درصد از محیط‌های IT در حال حاضر حداقل تا حدی در فضای ابری هستند، پذیرش ابر سازمانی در مراحل اولیه چیزی است که تحولی عمیق برای همه شرکت‌ها خواهد بود. به دور از یک چشم انداز بالغ و ایستا، فناوری ابر دائما در حال تکامل است.

یکی از تغییرات قابل توجه فناوری در ابر در دهه گذشته کاهش مداوم و چشمگیر هزینه محاسبات و زیرساخت بوده است. ساخت ابزارهای توسعه و استفاده از زبان‌های برنامه‌نویسی نیز آسان‌تر شده است، که به ابزارهای توسعه اجازه می‌دهد تا از حوزه اختیارات متخصصان فناوری اطلاعات خارج شده و به سایر بخش‌های سازمان گسترش یابند.

در نهایت، از آنجایی که سازمان‌ها برای بازپس گرفتن کنترل بر راحتی یک ابر عمومی، اولویت دارند، تخصص فنی ابر در حوزه‌های مختلف در میان فروشندگان خدمات مختلف گسترش یافته است. این ارائه دهندگان با نحوه ایجاد یک ارائه خدمات ابری – مانند پایگاه داده به عنوان یک سرویس – که از زیرساخت ابر عمومی جدا شده و تعریف سرویس مدیریت شده را تغییر می دهد، خلاق تر می شوند.

پست های جدید  نگین بار - بزرگ ترین و مجهز ترین باربری شهر تهران

تکامل ابر: یک عمل متعادل کننده

در حالی که رشد باورنکردنی و مقدار زیادی انرژی و بحث در مورد ابر وجود دارد، هنوز در مراحل اولیه تکامل ابر است. آنچه که با ظهور سازمان‌ها از مراحل اولیه پذیرش ابر تغییر می‌کند این است که شرکت‌ها می‌خواهند سفارشات بالاتری از کنترل را به دست آورند، نه اینکه به یک فروشنده ابری واحد بمانند. این منجر به یک رویکرد چند ابری می شود که شامل استقرار پویاتر بین فضای داخلی سنتی و ابر عمومی است: طبق مطالعه رفتار خرید کاربر نهایی ابری گارتنر در سال 2020، 76 درصد از پاسخ دهندگان گزارش دادند که از بیش از یک ارائه دهنده ابر استفاده می کنند.

فروشندگان نرم افزار مستقل جدید وارد این چشم انداز نوظهور و در حال تحول می شوند و شکل خدمات مدیریت شده را تغییر می دهند تا نیازهای مشتری را منعکس کنند و تخصص بیشتری را در حوزه های ابری خاص و پلتفرم های منبع باز ارائه دهند. در نهایت، زمانی که سرویس‌های ابری این فرآیند جداسازی را طی می‌کنند و از معماری یکپارچه دور می‌شوند، تلاش‌های استراتژی ابری به یک عمل متعادل کننده بین کنترل و راحتی تبدیل خواهد شد. شرکت ها باید به طور استراتژیک فکر کنند که از کدام خدمات از فروشندگان اصلی ابر استفاده کنند و ارائه دهندگان مستقل ابری می توانند با تخصص مورد نیاز چه خدماتی را ارائه دهند.

این مقاله توسط Insights، بازوی محتوای سفارشی MIT Technology Review تهیه شده است. این توسط هیات تحریریه MIT Technology Review نوشته نشده است.

سایت خبری باسیت